Ezelopvang Kreta
Donderdag
29 april 2010
Lassithi Plateau
Psihro-Magoulas-Avrakonta
Naar de dag op het Plateau kijken we altijd heel erg uit. Hier kennen de mensen ons natuurlijk al het langst en de inwoners kennen elkaar.
We beginnen altijd bij de grotten van Zeus waar we traditiegetrouw eerst aan de koffie moeten. Vandaag zal voor het eerst Julie ons team komen versterken omdat Gayner moest werken. Zij woont al jaren op Kreta en is zeer geïntresseerd in het equine project. Dat is erg leuk en haar enthousiasme weet ze goed over te brengen op de mensen van het plateau. Omdat we niet zeker waren over de doorgang van het project i.v.m. de vulkaan op IJsland, waren er dit keer geen aankondigingen opgehangen, dus moesten we het doen met de telefoonnummers die we hadden. Bij de grotten waren de mensen de dag ervoor op de hoogte gebracht. Dus daar staan er al veel op ons te wachten. De eigenaren vragen veel informatie en hebben er duidelijk veel plezier in.
Op naar het volgende dorp waar we vorige keer 5 ezels hebben geholpen. Dit keer komen er 3 opdagen, de overige zijn op het veld aan het werken.
Het laatste dorp van die dag, ook daar zijn er nog een aantal op het veld. Eentje is verkocht. We komen vervolgens bij een ezel welke we in oktober gemist hebben, dus 1 jaar geleden behandeld is. We hebben een leuk gesprek met de eigenaar. Deze laat een ansichtkaart van ongeveer 30 jaar geleden zien met zijn afbeelding op een ezel, deze is de hele wereld over gegaan. De vrouw des huizes kan het niet laten om te zeggen dat hij er toen toch een stuk knapper en jonger uit zag.
Een vrouwtje dat de hele tijd aanwezig was heeft ook een ezel maar zij was te moe om daar naar toe te lopen. Dus vrouwtje voorin de auto en wij met vieren achterin naar de ezel toe.
Deze ezel hebben we nog nooit gehad. Het blijkt een zielig oud ezeltje te zijn, koud en zweterig. We vrezen dan ook dat we haar in oktober niet meer zullen aantreffen. Zij wordt uit haar stalletje gehaald en behandeld. Voor haar stalletje staat heel veel groen en daar begint ze dan ook heel gretig van te eten. Het arme dier sterft van de honger. We vertellen dat ze haar beter kunnen laten grazen.
De echtgenoot van het vrouwtje is er ondertussen ook bij gekomen en hij zegt dat de ezel losbreekt en dan wegloopt. Dus daar heeft hij duidelijk geen zin in. We plukken dus maar gras voor de ezel en vertellen de man dat hij dat zelf ook beter kan doen. Het stro wat de ezel nu krijgt is namelijk te hard omdat zij bijna geen tanden meer heeft om dit te vermalen. Doet hij dit niet dan zal de ezel zeker sterven. Nou, zei de man, dan gaat ze maar dood. Het vrouwtje zegt tegen ons dat zij wel voor de ezel zal zorgen, laten we hopen dat ze de kracht heeft om dat te doen.
Onze laatste ezel voor deze dag, wat zielig. Maar gelukkig maakt de aankondiging voor ons bezoek voor morgen in het volgende dorp ons weer vrolijker. Wat worden we daar hartelijk ontvangen, hoppa hoppa….We hoeven de dag niet slecht af te sluiten. Dit project blijft toch een project met een lach en een traan.
Vrijdag
30 april 2010
Lassithi Plateau
Agios Georgios-Psihro-Koudamalia-Lasinthos
De dag begon lekker met een warm zonnetje.
Wij kwamen bij de ezel met de geit. De eigenaren hadden nog 2 jonge geitjes. Deze mochten niet weglopen, dus werden ze in de oven gestopt. Dit hadden ze al eerder gedaan want ze gingen gedwee er in.
Daarna gingen we naar een ezel die huidproblemen had (oude wintervacht en van zadel). De eigenaar vertelde dat zij zich langs de boom schuurde. Ik ging een borstel halen en borstelde haar. Wilde de borstel geven, maar de eigenaar zei, dat ga ik niet doen, dan schuurt ze zich maar langs de boom, dus de borstel ging weer mee terug.
De volgende eigenaar vertelde ons dat de ezel met ingegroeid halster die we hadden geholpen in oktober, in de winter was gestorven. Hij lag op een ochtend dood in zijn stal. Jammer, we hadden graag gezien wat er van hem geworden was.
That’s live….op naar het volgende ezeltje, hier moest een kies eruit. Die zat helemaal scheef. De eigenaar wilde ons de ezel kado doen omdat hij hem niet meer nodig had. Hij had nu een fiets.
We gingen op weg naar lunch en kwamen nog een ezel tegen, die we nog nooit hadden behandeld. Onze lunch moest even wachten, want deze ezel was bepakt en bezakt om weg te gaan, dus als we deze niet deden, was hij weg. Er was iemand bij, waarvan we de ezel al 3x hadden behandeld, de eigenaar wilde hem wel laten behandelen, dus wij aan de slag.Tijdens onze hulp kwam zijn vrouw gillend naar buiten, die was het er duidelijk niet mee eens. Ze was bang dat de hoeven zullen gaan glijden en de ezel niet meer kon eten, maar dat was niet het geval. De hoeven zagen er slecht uit maar werden behandeld, niet teveel voor evt. problemen, de rest volgt in oktober weer. Ook de kiezen konden een goede beurt gebruiken, dus Olav ging aan de slag.
De eigenaar tevreden en wij snel op weg naar onze lunch, die we er graag voor hadden uitgesteld.
Na de lunch werden er nog een paar ezeltjes gedaan en daarna moe, maar voldaan naar huis…Morgen is alweer onze laatste (halve) dag van onze outreach.
Zaterdag
1 mei 2010
Stalis-Mohos
Onze laatste dag op naar Nikos van Amarillis Stable in Stalis, hij had er 2 ezeltjes bij. Eentje was in niet zo een goede conditie, had dikke ogen en ook erge schuurplekken. Maar bij Nikos weten we dat hij ze goed verzorgt. Dus gingen we aan de slag met hoefjes en tanden.
Daarna op weg naar onze laatste 2 ezeltjes in Mohos, ook daar kenden ze ons nog dus gingen we met zijn vieren op pad en moest ik in mijn beste Grieks aan de slag. Allebei de ezels stonden niet op hun plek. Dus maar even naar de platia van Mohos en aan de eigenaar van een restaurantje, waar we al eerder waren geweest voor een kopje koffie, vragen of hij ze even kon bellen.
Ze waren thuis, dus daarna eerst naar Kiri Yorgos, hij ging mee in de auto want zijn ezel stond in de buurt bij Kiria Georgina. We moesten gillen want ze is een beetje doof. Ze was blij om ons weer te zien, dus lekker aan de slag. Ook kwam Kiri Yorgos terug en werden beide ezels geholpen. We kregen raki en nootjes (als we die elke keer tijdens ons project hadden aangenomen dan hadden we niet veel kunnen doen)
We proosten op een goede zomer en tot ziens weer in oktober……
En zo kwam ons 3de project weer tot een einde, moe….voldaan…..tevreden….geslaagd.
Onze voorbereiding was minder, omdat wij te laat op Kreta aankwamen.
Het was spannend of alle vluchten doorgang konden vinden en het team op tijd op Kreta zou zijn. Daardoor hebben we geen flyers opgehangen op het Lassithi plateau, daardoor wisten veel mensen niet van onze komst en hebben we 12 ezels niet kunnen helpen omdat ze in het veld waren.
Maar ondanks dat hebben we 76 dieren geholpen:
56 ezels
14 paarden
1 pony
4 geiten
1 vogeltje
En daar zijn we weer trots op, mede dankzij jullie steun kunnen we dit doen.
Met een speciale dank aan:
Hans Signer Hoefsmid
Olav Fränzel equine dentist
Appartementen Tsapakis voor de gratis overnachting in Lendas
Kristalli appartmenten
Julie, vrijwilligster
En natuurlijk alle anderen die doneren, kopen in onze webwinkel ia, boeken kopen bij Bol.com of ons op welke manier dan ook tot steun zijn.
Help ons dit project voort te zetten, want wij gaan terug in oktober 2010…..
Blijf jij ons ook steunen…….
Lees hier het verslag van onze vorige outreach
29 april 2010
Lassithi Plateau
Psihro-Magoulas-Avrakonta
Naar de dag op het Plateau kijken we altijd heel erg uit. Hier kennen de mensen ons natuurlijk al het langst en de inwoners kennen elkaar.
We beginnen altijd bij de grotten van Zeus waar we traditiegetrouw eerst aan de koffie moeten. Vandaag zal voor het eerst Julie ons team komen versterken omdat Gayner moest werken. Zij woont al jaren op Kreta en is zeer geïntresseerd in het equine project. Dat is erg leuk en haar enthousiasme weet ze goed over te brengen op de mensen van het plateau. Omdat we niet zeker waren over de doorgang van het project i.v.m. de vulkaan op IJsland, waren er dit keer geen aankondigingen opgehangen, dus moesten we het doen met de telefoonnummers die we hadden. Bij de grotten waren de mensen de dag ervoor op de hoogte gebracht. Dus daar staan er al veel op ons te wachten. De eigenaren vragen veel informatie en hebben er duidelijk veel plezier in.
Op naar het volgende dorp waar we vorige keer 5 ezels hebben geholpen. Dit keer komen er 3 opdagen, de overige zijn op het veld aan het werken.
Het laatste dorp van die dag, ook daar zijn er nog een aantal op het veld. Eentje is verkocht. We komen vervolgens bij een ezel welke we in oktober gemist hebben, dus 1 jaar geleden behandeld is. We hebben een leuk gesprek met de eigenaar. Deze laat een ansichtkaart van ongeveer 30 jaar geleden zien met zijn afbeelding op een ezel, deze is de hele wereld over gegaan. De vrouw des huizes kan het niet laten om te zeggen dat hij er toen toch een stuk knapper en jonger uit zag.
Een vrouwtje dat de hele tijd aanwezig was heeft ook een ezel maar zij was te moe om daar naar toe te lopen. Dus vrouwtje voorin de auto en wij met vieren achterin naar de ezel toe.
Deze ezel hebben we nog nooit gehad. Het blijkt een zielig oud ezeltje te zijn, koud en zweterig. We vrezen dan ook dat we haar in oktober niet meer zullen aantreffen. Zij wordt uit haar stalletje gehaald en behandeld. Voor haar stalletje staat heel veel groen en daar begint ze dan ook heel gretig van te eten. Het arme dier sterft van de honger. We vertellen dat ze haar beter kunnen laten grazen.
De echtgenoot van het vrouwtje is er ondertussen ook bij gekomen en hij zegt dat de ezel losbreekt en dan wegloopt. Dus daar heeft hij duidelijk geen zin in. We plukken dus maar gras voor de ezel en vertellen de man dat hij dat zelf ook beter kan doen. Het stro wat de ezel nu krijgt is namelijk te hard omdat zij bijna geen tanden meer heeft om dit te vermalen. Doet hij dit niet dan zal de ezel zeker sterven. Nou, zei de man, dan gaat ze maar dood. Het vrouwtje zegt tegen ons dat zij wel voor de ezel zal zorgen, laten we hopen dat ze de kracht heeft om dat te doen.
Onze laatste ezel voor deze dag, wat zielig. Maar gelukkig maakt de aankondiging voor ons bezoek voor morgen in het volgende dorp ons weer vrolijker. Wat worden we daar hartelijk ontvangen, hoppa hoppa….We hoeven de dag niet slecht af te sluiten. Dit project blijft toch een project met een lach en een traan.
Vrijdag
30 april 2010
Lassithi Plateau
Agios Georgios-Psihro-Koudamalia-Lasinthos
De dag begon lekker met een warm zonnetje.
Wij kwamen bij de ezel met de geit. De eigenaren hadden nog 2 jonge geitjes. Deze mochten niet weglopen, dus werden ze in de oven gestopt. Dit hadden ze al eerder gedaan want ze gingen gedwee er in.
Daarna gingen we naar een ezel die huidproblemen had (oude wintervacht en van zadel). De eigenaar vertelde dat zij zich langs de boom schuurde. Ik ging een borstel halen en borstelde haar. Wilde de borstel geven, maar de eigenaar zei, dat ga ik niet doen, dan schuurt ze zich maar langs de boom, dus de borstel ging weer mee terug.
De volgende eigenaar vertelde ons dat de ezel met ingegroeid halster die we hadden geholpen in oktober, in de winter was gestorven. Hij lag op een ochtend dood in zijn stal. Jammer, we hadden graag gezien wat er van hem geworden was.
That’s live….op naar het volgende ezeltje, hier moest een kies eruit. Die zat helemaal scheef. De eigenaar wilde ons de ezel kado doen omdat hij hem niet meer nodig had. Hij had nu een fiets.
We gingen op weg naar lunch en kwamen nog een ezel tegen, die we nog nooit hadden behandeld. Onze lunch moest even wachten, want deze ezel was bepakt en bezakt om weg te gaan, dus als we deze niet deden, was hij weg. Er was iemand bij, waarvan we de ezel al 3x hadden behandeld, de eigenaar wilde hem wel laten behandelen, dus wij aan de slag.Tijdens onze hulp kwam zijn vrouw gillend naar buiten, die was het er duidelijk niet mee eens. Ze was bang dat de hoeven zullen gaan glijden en de ezel niet meer kon eten, maar dat was niet het geval. De hoeven zagen er slecht uit maar werden behandeld, niet teveel voor evt. problemen, de rest volgt in oktober weer. Ook de kiezen konden een goede beurt gebruiken, dus Olav ging aan de slag.
De eigenaar tevreden en wij snel op weg naar onze lunch, die we er graag voor hadden uitgesteld.
Na de lunch werden er nog een paar ezeltjes gedaan en daarna moe, maar voldaan naar huis…Morgen is alweer onze laatste (halve) dag van onze outreach.
Zaterdag
1 mei 2010
Stalis-Mohos
Onze laatste dag op naar Nikos van Amarillis Stable in Stalis, hij had er 2 ezeltjes bij. Eentje was in niet zo een goede conditie, had dikke ogen en ook erge schuurplekken. Maar bij Nikos weten we dat hij ze goed verzorgt. Dus gingen we aan de slag met hoefjes en tanden.
Daarna op weg naar onze laatste 2 ezeltjes in Mohos, ook daar kenden ze ons nog dus gingen we met zijn vieren op pad en moest ik in mijn beste Grieks aan de slag. Allebei de ezels stonden niet op hun plek. Dus maar even naar de platia van Mohos en aan de eigenaar van een restaurantje, waar we al eerder waren geweest voor een kopje koffie, vragen of hij ze even kon bellen.
Ze waren thuis, dus daarna eerst naar Kiri Yorgos, hij ging mee in de auto want zijn ezel stond in de buurt bij Kiria Georgina. We moesten gillen want ze is een beetje doof. Ze was blij om ons weer te zien, dus lekker aan de slag. Ook kwam Kiri Yorgos terug en werden beide ezels geholpen. We kregen raki en nootjes (als we die elke keer tijdens ons project hadden aangenomen dan hadden we niet veel kunnen doen)
We proosten op een goede zomer en tot ziens weer in oktober……
En zo kwam ons 3de project weer tot een einde, moe….voldaan…..tevreden….geslaagd.
Onze voorbereiding was minder, omdat wij te laat op Kreta aankwamen.
Het was spannend of alle vluchten doorgang konden vinden en het team op tijd op Kreta zou zijn. Daardoor hebben we geen flyers opgehangen op het Lassithi plateau, daardoor wisten veel mensen niet van onze komst en hebben we 12 ezels niet kunnen helpen omdat ze in het veld waren.
Maar ondanks dat hebben we 76 dieren geholpen:
56 ezels
14 paarden
1 pony
4 geiten
1 vogeltje
En daar zijn we weer trots op, mede dankzij jullie steun kunnen we dit doen.
Met een speciale dank aan:
Hans Signer Hoefsmid
Olav Fränzel equine dentist
Appartementen Tsapakis voor de gratis overnachting in Lendas
Kristalli appartmenten
Julie, vrijwilligster
En natuurlijk alle anderen die doneren, kopen in onze webwinkel ia, boeken kopen bij Bol.com of ons op welke manier dan ook tot steun zijn.
Help ons dit project voort te zetten, want wij gaan terug in oktober 2010…..
Blijf jij ons ook steunen…….
Lees hier het verslag van onze vorige outreach
